از براى او خانه‌اى در بهشت كه ساكن گردد آن شخص در آن خانه . چون بيرون آمد صفيّه ملاقات كرد او را مردى ، پس گفت به او : كه قرابت و خويشى محمّد صلى الله عليه و آله دفع نمىكند از تو از جانب خدا هيچ چيز ، پس گريست صفيه از اين سخن . چون شنيد حضرت رسول اللَّه صلى الله عليه و آله صداى گريهء او را متأثّر گشت از گريستن او ، پس بيرون رفت پيغمير صلى الله عليه و آله وبود آن حضرت اكرام كننده و نيكويى كننده مر صفيّه را ، و دوست مىداشت او را ، پس گفت به صفيّه : كه اى عمّه گريه مىكنى و حال آنكه گفتم به تو آنچه گفتم كه از براى كسى كه فوت شود از او پسرى خواهد بود خانه‌اى در بهشت ، صفيّه گفت : كه فوت پسرم باعث گريهء من نشده ، و خبر داد آن حضرت را به آنچه گفته بود آن مرد . بعد از استماع اين خبر غضبناك شد رسول اللَّه صلى الله عليه و آله وگفت : اى بلال تعجيل كن در اعلام به نماز ، يا در هاجره يعنى : هواى گرم و وسط روز مردم را بخوان ، پس بلال به فرموده عمل نمود ، آن گاه بر خواست رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و حمد كرد خدا را و ثنا گفت بر او ، و گفت : چيست در خاطر جماعتى كه گمان مىكنند اين را كه خويشى من نفع نمىدهد ، به تحقيق كه همهء سببها و نسبها منقطع مىشود در روز قيامت مگر سبب و نسب من ، و به درستى كه خويشى من موصول است در دنيا و آخرت . و از اين حديث مستفاد مىشود بنا بر مضمون فوايد مشحون المؤمنون لا يموتون ، كه صلهء رحم از آن سرور دين نسبت به جمعى كه اگر آن حضرت مىبودند رعايت صلهء رحمى كه لايق شأن آن حضرت باشد فرضاً أو مستحبّاً على مراتب القرب والبعد متحقّق مىشد ، و در اين وقت نيز به دستور دور نيست كه بايد باشد ، و شك نيست كه آباء و اجداد را رعايت صلهء رحم اولاد هر گاه ايشان محتاج باشند واجب است ، پس صلهء رحم ذرّيه به اين عنوان نسبت به آن